Galibi

Hallo Allemaal. Hier weer een berichtje. Op stage gaat alles nog goed. Vorige week hebben we 2 dagen niet in de gevangenis mogen werken omdat de directeur van de gevangenis niet meer wilde dat stagiaires alleen met cliënten spraken. Onze stagebegeleider heeft toen alle sociaal ambtenaren op kantoor laten werken omdat hij het hier niet mee eens was. Het ging erover dat Stagiaires soms gevoelige informatie op de blog zetten. Mijn stagebegeleider heeft toen een gesprek met de directeur gehad en vanaf woensdag mochten we weer (zonder begeleiding) naar de gevangenis. Dit is dus de reden dat ik niet zo vaak over mijn stage in mijn blog schrijf. Ik ben dus niet alleen bezig met tripjes ik loop ook nog iedere week 4 dagen in de week stage ;-)
Zaterdagmorgen werden we om 8 uur opgehaald met de bus om naar Galibi te gaan. We gingen met een bus naar Albina en daar zouden we nog met een boot naar Galibi varen. De busrit duurde ongeveer 2½ en de bootreis nog een uurtje. Aangekomen op Galibi hebben we onze spullen op de kamers gezet en lekker geluncht. Na de lunch hadden we 2 uur vrije tijd en daarna werden we opgehaald om een dorpswandeling te maken. We zouden eigenlijk naar een dierentuin gaan maar dit ging helaas niet door omdat ze een paar dagen ervoor de dieren hebben laten ontsnappen en mishandeld. Heel jammer. Galibi is niet echt een groot dorp dus we waren zo weer terug bij ons huisje. Hier kregen we te horen dat we om half 8 opgehaald zouden worden om naar Frans Guyana te gaan om schildpadden te gaan kijken. We hebben tot die tijd ons vermaakt met kaarten. Om half acht stonden we klaar om te gaan. We gingen met de boot en dit duurde ongeveer een half uurtje. Op het strand aangekomen hadden we al vrij snel geluk. Er was een Leatherback op land gekomen. Het duurde ongeveer een uur voordat hij met zijn achterpoten een gat had gegraven. Echt een mooi gezicht hoe hij dit doet met zijn achterpoten. Lijken dan net twee scheppen. Hierna is ze begonnen met eieren leggen. Onze gids had een ei uit het nest gehaald om te laten zien hoe het eruit zag. Het lijkt op een pingpong bal maar dan een maatje groter. Jammer is dat je ’s avonds geen foto’s van de schildpad kunt maken omdat je niet mag flitsen. Door de flitslichten komen er geen schildpadden op het strand om eieren te leggen. Toen de schildpad het gat weer dicht aan het maken zagen we in een keer een heleboel kleine schildpadjes. Toen we gingen kijken waar ze vandaag kwamen zagen we dat er net een nest uit kwam. Je zag een heleboel kleine schildpadjes uit een gat komen. Heel mooi gezicht hoe ze dan de weg naar zee zoeken. Toen alle kleintjes hun weg gevonden hadden zijn we terug gegaan naar de boot. Terug gekomen hebben we nog wat gegeten en gedronken en zijn we naar bed gegaan. De volgende dag zijn we na het ontbijt weer met de boot gegaan. Onderweg zijn we nog gestopt bij Frans Guyana. Hier hebben we een rondwandeling door het dorp gehad en zijn we bij een oude gevangenis geweest. Heel raar als je daar ineens staat waar mensen Frans spreken en waar de auto’s weer gewoon rechts rijden. Ik vond het hier ook schoner dan in Suriname. Weer terug in Albina hebben we heerlijk geluncht voordat we weer naar Paramaribo reden. Ik vond het een leuk weekend alleen jammer dat je geen (mooie) foto’s kunt maken van de schildpadden. Volgend weekend heb ik niks gepland staan maar de drie weekenden erna staat: Bigi Pan, Paradise Island en Isadau. 22 juni is mijn laatste stagedag en dan komt Mama 17 dagen op vakantie. Tot de volgende blog.
Liefs Sanne

Matapica

Matapica.

Vrijdag ben ik met 2 huisgenoten naar Matapica geweest. Rond twaalf uur kwam de taxi die ons naar Leonsberg bracht. In de taxi begon het te regenen. Ik baalde op dat moment heel erg omdat ik weinig zin had om in het bootje weer helemaal doorweekt te worden. Aangekomen bij Leonsberg moesten we in een bootje (gelukkig overdekt) en staken we de Surinaamse rivier over naar New Amsterdam. Hier aangekomen werden we met de auto weggebracht naar een andere boot, gelukkig ook overdekt want het regende nog steeds :-(. Met deze boot moesten we de Commewijne rivier oversteken. Aan de overkant hebben we aan het water in een hutje geluncht. Onder het lunchen heeft het nog 2x heel hard geregend. Toen we vertrokken was het eindelijk droog. Gelukkig maar want we moesten vanaf hier drie kwartier vaten in bootjes die niet overdekt waren. De tocht naar het Matapicastrand was door allerlei kleine riviertjes met aan weerszijde moeras, een schitterende tocht. Bij Matapica aangekomen werd er ons meteen verteld dat er op dat moment een schildpad aan land was. We zijn toen snel naar de plek gelopen waar hij lag. Het was een Leatherback. Deze graaft zijn eieren ongeveer 80 cm in de grond. Hij lag daar en was met zijn achterpoten aan het graven. Op het moment dat hij aan het graven is moet je ervoor zorgen dat hij je niet ziet omdat hij anders stopt en weer terug naar zee gaat. Op een moment ging er iemand van het eiland kijken of hij al in trance was om eieren te leggen zodat we dichterbij konden komen. Dit was het geval dus konden we dichter bij komen. Een letherback schildpad legt tussen de 50 en 170 eieren waarvan er 85% uitkomt. Na ongeveer 9 weken komen de kleine schilpadjes naar boven en gaan dan de zee in. Als de schildpad klaar is met het leggen van de eieren maakt hij het gat weer dicht en gaat terug de zee in. Het was echt heel mooi om te zien dat hij eieren aan het leggen was en hoe hij het gat dan vervolgens weer dicht maakt. We zijn hierna teruggegaan naar onze slaapplaatsen. De bootsman was zo aardig geweest om onze bagage naar de overnachtingsplek te brengen. We hadden de keuze om in een tent te slapen of in onze hangmat. Omdat het die ochtend zo geregend had besloot ik om in de tent te slapen. We lagen aan het strand en dit was voor het eerst dat ik een strand in Suriname zag. Heel erg mooi!! Hierna heb ik mijn hangmat opgehangen om lekker tussen de bomen te leggen en te lezen. Heerlijk .
’s Avonds hebben we lekker bij het kampvuur gezeten en rond 22 uur werden we opgehaald om over het strand te lopen en naar schildpadden te zoeken. ’s Avonds mag je alleen over het strand lopen met een infrarood zaklamp dus als je een schilpad zag kon je niet heel veel zien. Al vrij snel kwamen we bij een vers spoor wat betekende dat er een schildpad aan land was gekomen om eieren te leggen. Het was een green turtle. Deze was zichzelf aan het ingraven om daarna te kunnen gaan leggen. We besloten om nog een stukje door te lopen. Onderweg stopte we nog bij oude nesten die uitgekomen waren om te kijken of er nog schilpadden waren die nog niet boven waren gekomen. In de eerste 4 nesten zaten alleen nog schillen in. Deze schil voelt net zo als een kapotte ballon. Bij het vijfde nest hadden we meer geluk en zaten er nog 4 schildpadjes in. Een schildpadje was gehandicapt want die kon 1 voorpoot niet gebruiken. De schilpadjes hebben we meegenomen in een emmer om de volgende morgen in zee te zetten. In totaal zijn we 5 schildpadden tegen gekomen. Bij de laatste wilden we blijven zitten om te kijken maar helaas had hij ons gezien en ging terug de zee in. Teruggekomen heb ik nog wat gedronken en ben ik lekker gaan slapen.
Zaterdag werd ik vroeg wakker en ben ik opgestaan. Na een uur kwam Ruben (touroperator) om te vertellen dat er verderop weer een schildpad lag. We zijn toen met z’n vieren gaan kijken en namen de kleine schildpadjes mee om ze vrij te laten. Ik vind het echt heel mooi om te kijken hoe de schildpad zichzelf ingraaft om de eieren te leggen en vervolgens het weer dicht graaft. De Kleine schildpadjes hebben we vervolgens op het strand los gelaten zodat ze naar zee konden lopen. Alleen de schildpad met de handicap lukte niet om zelf naar zee te kruipen dus hebben we deze geholpen zodat hij met de zee meegevoerd werd. ’s Middags hebben we lekker aan het strand gezeten en zijn we rond 13 uur weer met het bootje mee terug gegaan. Ik heb echt een heel leuk weekend gehad!
Tot de volgende blog! Liefs Sanne

Blanch Marie.

Zondag morgen werden we om 7.30 uur verwacht bij het Vat (Café). Hier stond een bus klaar die ons naar Nickerie zou brengen. De busreis duurde in totaal ongeveer 4 uur en in Nickerie stond een boot klaar die ons verder zou vervoeren naar Apoera. De hele busreis was het droog gebleven en op het moment dat we de boot ingingen begon het te regenen. Niet fijn om drie uur in een boot te zitten met regen. De reis ernaar toe was dus niet echt leuk. Maar eindelijk kwamen we op Apoera aan (helemaal doorweekt want een poncho houdt ook niet alles tegen). Na een heerlijk kopje warme thee heb ik mijn hangmat opgehangen en heb ik al mijn natte spullen opgehangen in de hoop dat het nog een beetje droog zou worden. ’s Avonds hebben we gezellig gezeten en spelletjes gedaan.
Maandag vertrokken we rond 10 uur om naar de Blanche Marie vallen te gaan. De rit zou ongeveer 2.5 uur duren. Na ongeveer 1.5 uur rijden reden we een klein paadje in. Dit is de enige weg naar de waterval. Na ongeveer 1 km rijden moesten we stoppen omdat er een boom over de weg lag. Normaal hebben ze altijd een kettingzaag bij zich om deze weg te zagen maar helaas vandaag niet. Ze hebben deze boom dus met een soort mes weg gehakt. Eindelijk na een half uur konden we weer verder maar helaas we waren nog geen 500 meter weg of er lag nog een boom over de weg. Deze werd ook weer weggehakt en zo konden we na een half uurtje weer verder. Maar helaas nu ook weer na een aantel meter een mooie boom over de weg. Deze werd ook weer weggehakt en eindelijk konden we weer verder rijden. Gelukkig zijn we hierna geen bomen over de weg meer tegen gekomen en reden we in een stuk door. Onderweg heeft de gids nog een Kaaiman gevangen die in een plas aan het zwemmen was. Hij heeft de mond dicht geplakt en meegenomen. We kwamen aan bij een hutje waar we hebben gegeten. Hierna hebben we de kaaiman weer vrijgelaten (Nadat iedereen met hem op de foto is geweest). Na de lunch moesten we nog 1 Km lopen om bij de Blanche Marie vallen te komen. Onderweg hoor je de waterval al vallen. Schitterend geluid. Daar aangekomen heb ik echt genoten. Heel mooi om de waterval te zien. We hebben daar onze zwemkleren aangetrokken en hebben we in het water gelegen. Na een half uurtje zijn we weer vertrokken. Ik heb echt genoten van de Blanche Marie. Heerlijk in het water gelegen en gekeken hoe mooi het was. Gelukkig is het ook deze dag droog gebleven en hebben we kunnen genieten van het weer.
Dinsdag was het weer een regenachtige dag. We zijn als eerste naar een oud treinstation gereden. Dit gebouw met bijbehorende treinrails zijn gebouwd om bauxiet te vervoeren van het bakhuisgebergte naar Apoera. Helaas bleken bauxietmaatschappijen niet geïnteresseerd te zijn waardoor deze rails nooit in gebruik is genomen. Zonde dat een goed station en bijbehorende rails niet gebruikt worden. Na een bezoek aan het station zijn we naar een indianendorp gegaan. Hier konden we sieraden kopen. Na dit bezoek zijn we teruggelopen, hebben ons opgefrist en zijn naar het centrum van Apoera gelopen. Apoera is de enige stad in het binnenland van Suriname die niet spontaan ontstaan is. Apoera moest het belangrijkste havenstad worden. Helaas is dit niet gelukt. We hebben een rondje in het dorp gelopen, wat gedronken en zijn toen terug gegaan.
Op woensdag zijn we weer terug gegaan richting Paramaribo. Gelukkig was het droog waardoor de bootrit een stuk fijner was. Ik heb echt 4 hele leuke dagen gehad. Heerlijk om in de natuur te zijn.

Koninginnendag.
Op koninginnendag werd er speciaal voor de stagiaires een feest georganiseerd bij Zus&zo. Er stond een DJ te draaien (met Hollandse muziek) en er waren Hollandse hapjes (Zuurkoolstamp ). Het was wel leuk maar ik heb toch wel echt koninginnendag gemist die in Nederland wordt gevierd. (Maar volgend jaar ben ik weer van de partij). ’s Avonds ben ik naar het Torarica hotel geweest waar de dijk een optreden heeft gegeven.

Dag van de Arbeid.
Op zaterdag was alles in Paramaribo gesloten omdat het de dag van de arbeid hier een feestdag is. Ik ben met twee andere naar de waterkant geweest. Hier stonden een aantal kraampjes waar eten, sierraden en speelgoed verkocht werden. Verder was er een trimloop. We zijn langs de kraampjes gelopen en hebben hierna gezellig aan de waterkant gezeten. In totaal waren er ongeveer 10 Nederlanders. Heel leuk om tussen de Surinamers te zitten. ’s Avonds was de uitreiking van de trimloop en was er een groot podium waar muziek was. Ik heb een hele gezellige dag gehad.
Tot de volgende Blog. Liefs Sanne